«Οταν σβήνουν τα φώτα μού κόβονται τα γόνατα, αφού εκείνη τη στιγμή αποδεικνύεται πως ο άνθρωπος χρειάζεται τον μύθο για να ζήσει...
Γι' αυτό το θέατρο δεν είναι εφήμερο. Είναι τέχνη του χρόνου και της μνήμης που γίνεται αντιληπτή αφού τελειώσει η παράσταση». Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης επιστρέφει στην καλλιτεχνική αφετηρία του, το θέατρο. Υποδύεται τον Μοσχίονα, στη «Σαμία» του Μενάνδρου, τον ίδιο ρόλο με τον οποίο, πριν από μία εικοσαετία, πάτησε το επιδαύριο αλώνι, ως απόφοιτος της Σχολής του Εθνικού, στην παραγωγή του «Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου».
Ο ΘΟΚ επανέρχεται στην Επίδαυρο έπειτα από τέσσερα χρόνια απουσίας, με την αναβίωση της «Σαμίας» (19 και 20 Ιουλίου), μίας από τις εμβληματικότερες παραστάσεις της σύγχρονης ιστορίας του. Η κωμωδία των Γιάννη Βαρβέρη και Εύη Γαβριηλίδη στην πρώτη της εμφάνιση στο αργολικό θέατρο το 1993 κέρδισε επάξια τον τίτλο μίας από τις δέκα καλύτερες παραγωγές στην ιστορία του Φεστιβάλ Επιδαύρου. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν και πάλι οι Αλκίνοος Ιωαννίδης, Κώστας Δημητρίου, Σπύρος Σταυρινίδης και Σταύρος Λούρας, ενώ τον ομώνυμο ρόλο υποδύεται η Στέλλα Φυρογένη.
Παρότι η συστηματική συμμετοχή του ΘΟΚ στο Φεστιβάλ Επιδαύρου ήταν και παραμένει πάγια θέση του, οι δραματικές συνθήκες που διανύει η Κύπρος ?μαζί με την Ελλάδα? τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα τη φετινή χρονιά, έθεσαν σοβαρές επιφυλάξεις για τη φετινή συμμετοχή στο Φεστιβάλ, εξηγεί ο πρόεδρος του ΔΣ του ΘΟΚ, Γιάννης Η. Ιωάννου.
Η δεδηλωμένη πολιτική, οικονομική και ηθική στήριξη της συντεταγμένης πολιτείας και συνακόλουθα οι επιτυχημένες προσπάθειες του ΘΟΚ να μειώσει το κόστος μετάβασής του στο Φεστιβάλ με την προσέλκυση χορηγών (ΟΠΑΠ, Aegean), οδήγησαν στη λήψη της οριστικής απόφασης για συμμετοχή στο φετινό Φεστιβάλ, σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΘΟΚ,
Γιώργο Παπαγεωργίου. Θερμή ανταπόκριση για βοήθεια εκφράστηκε και από τους ξενοδόχους του Λυγουριού, που προθυμοποιήθηκαν να φιλοξενήσουν την κυπριακή αποστολή έναντι συμβολικού αντιτίμου. «Αυτή η παράσταση έπρεπε να (ξανα)γίνει. Κι όσοι έτειναν προς το ''όχι'', το έλεγαν με πικρία γιατί δεν είχαν πολλές επιλογές», υπογραμμίζει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης.
Πολύχρωμο κωμειδύλλιο
Μια παράσταση «πολύχρωμο κωμειδύλλιο με άσματα», με «φινέτσα στη γλώσσα, στο χιούμορ και στην κίνηση. Γελά ο θεατής μέσα από μια αίσθηση λεπτότητας, ποτέ όμως σε υπερβολικές δόσεις», προσθέτει ο ίδιος. Ξεκαθαρίζοντας πως, παρά τις σκοτεινές κοινωνικές συνθήκες, «είναι μια δροσερή, φρέσκια παράσταση που δεν εκφράζει καθόλου τη μιζέρια της εποχής, αλλά την ομορφιά που μπορεί να γεννηθεί από αυτήν.
Το μόνο που δεν μπορεί να δικαιολογήσει η συγκυρία, βέβαια, είναι μια μέτρια αισθητικά παράσταση». Βλέπει λίγο θέατρο, αλλά, παρ' όλα αυτά, το θέατρο τον συγκινεί πολύ. «Μαζί με τη μουσική είναι οι δύο τέχνες που χρησιμοποιείς τη λέξη ''παίζω'' για να τις περιγράψεις. Δύο τέχνες που μας κρατάνε σε επαφή με την παιδική μας ηλικία».
Η σχέση του Αλκίνοου Ιωαννίδη με τον ΘΟΚ μετράται εξ απαλών ονύχων. Μεγάλωσε μέσα στον ΘΟΚ, εκεί είδε τις πρώτες παιδικές παραστάσεις του, γνώριζε όλους τους ηθοποιούς. Παρ' όλα αυτά η επιμονή του Γαβριηλίδη (δασκάλου της μητέρας του Αλκίνοου στο θέατρο) τον έπεισε να αναλάβει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση του 1993, κάτι που σήμανε την αρχή μιας 20χρονης συνεργασίας με τον Οργανισμό, για παραστάσεις του οποίου γράφει συχνά μουσική.
«Η ''Σαμία'' του Μενάνδρου είναι μια φάρσα της εποχής της, με κάποια εμβόλιμα και πικάντικα χορικά γραμμένα από εμάς. Είναι μια πολύ ευχάριστη δουλειά, που θέλει να μας κρατήσει μακριά από τις σκέψεις της τρόικας. Εξαρχής άλλωστε, για την επάνοδο του ΘΟΚ, δεν αναζητήσαμε ένα έργο που να θυμίζει την πολιτική κατάσταση», τονίζει ο Εύης Γαβριηλίδης, ο σκηνοθέτης της παράστασης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου