Περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι, κάθε ηλικίας, από 50άρηδες μέχρι έφηβοι και μικρά παιδιά με τους γονείς τους, κατέκλυσαν τον καταπράσινο συναυλιακό χώρο προκειμένου να απολαύσουν από κοντά τη διάσημη βρετανική μπάντα. Όλοι έφθασαν με ενθουσιασμό. Μετά το φινάλε τις συναυλίας, όμως, κάποιοι έφυγαν με χαμόγελα και κάποια άλλοι αρκετά κουρασμένοι και απογοητευμένοι.
Η αλήθεια είναι ότι η ταλαιπωρία, για τους περισσότερους, ξεκίνησε από νωρίς. Την κίνηση στην Εθνική οδό διαδέχτηκε η πολύωρη αναμονή και το στριμωξίδι στην είσοδο, καθώς δεν λειτουργούσε το μηχάνημα που διαβάζει τους κωδικούς των εισιτηρίων. Ορθοστασία, κούραση, νεύρα... Κάποιοι πήδηξαν απ' τα κάγκελα και κάποιοι άλλοι περίμεναν υπομονετικά μέχρι να ανοίξει μία δεύτερη είσοδος.
Λίγο μετά τις 9 μ.μ. η σκηνή φωτίστηκε εντυπωσιακά κι ακούστηκε η χαρακτηριστική φωνή του Ντέιβ Γκάχαν να τραγουδά το «Welcome to my world» από το νέο άλμπουμ του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Delta Machine». «Γεια σου Αθήνα», φώναξε δυνατά ο Γκάχαν, αποσπώντας το πιο δυνατό χειροκρότημα του κοινού, κι αυτή ήταν μία από τις λιγοστές φράσεις που είπε κατά τη διάρκεια της συναυλίας.
Αντιθέτως η κίνησή του, ο χορός και οι εντυπωσιακές φιγούρες του ήταν ασταμάτητες. Κι ας συμπλήρωσε την Πέμπτη το 51ο έτος της ηλικίας του -του τραγούδησαν κάποια στιγμή το «Happy Birthday» και στη σκηνή- κι ας έχει φλερτάρει με τον θάνατο αρκετές φορές στο παρελθόν. Η φλόγα που καίει μέσα του παραμένει άσβηστη...
Η επιλογή των τραγουδιών, πάντως, δεν ικανοποίησε τους περισσότερους, καθώς ακούστηκαν πάρα πολλά καινούργια κομμάτια και λιγότερες από τις παλιές κλασικές επιτυχίες του συγκροτήματος. Γι' αυτό και η χαλαρή, για τέτοιου είδους μουσικά γεγονότα, ατμόσφαιρα δυναμιτίστηκε μόνον προς το τέλος με αγαπημένα κομμάτια όπως τα «Enjoy the silence» και «Personal Jesus».
Για φινάλε ερμήνευσαν το «Never let me down again», υποσχόμενοι στο ελληνικό κοινό πως θα ξανάρθουν.
Ηταν μια μεγάλη συναυλία, από την οποία όμως κάτι έλειπε. Κι αυτό το ένιωσαν όλοι όσοι έχουν δει στο παρελθόν ζωντανά τους «Depeche Mode». Βεβαίως η εμφάνισή τους ήταν απόλυτα επαγγελματική, με εξαιρετικό εξοπλισμό στον ήχο και στα φώτα, έλειπε όμως αυτή η απογείωση που περιμένει κανείς στις μεγάλες συναυλίες. Έλειπε αυτό το μοναδικό συναίσθημα που παρασύρει το κοινό στον κόσμο των καλλιτεχνών και τον κάνει να ξεχάσει, έστω και για λίγο, όλα όσα έχει στο μυαλό του.
Ασε που μετά τις 11.30 μ.μ. ξεκίνησε η... «οδύσσεια» της επιστροφής. Όσοι είχαν παρκάρει στον παράδρομο της Εθνικής έφτασαν στην Αθήνα ύστερα από τουλάχιστον δύο ώρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου